Η έλλειψη γνώσης και μερικές φορές χειρότερα, η μερική γνώση της κοινωνίας  γύρω από την έννοια ψυχολόγος και το τι αυτό σημαίνει, αλλά και λάθη καμιά φορά του ίδιου του χώρου αυτού, έχουν ταυτίσει την εικόνα που υπάρχει για τους ψυχολόγους, με απλούς «εξομολογητές» και όχι επιστήμονες. 
Η εικόνα αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είναι γνωστό ότι μέσω του λόγου και της συζήτησης με έναν ψυχολόγο εκφράζονται σκέψεις, ανησυχίες, πεποιθήσεις του ατόμου οι οποίες μπορούν να προκαλούν άγχος, δυσφορία, στενοχώρια και τις οποίες το άτομο συχνά δεν μπορεί να παρατηρήσει από μόνο του, ούτε το φιλικό του περιβάλλον είναι ειδικό να τις εξηγήσει. Οι σκέψεις που κάνουμε, γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό, έχουν την δυνατότητα να επηρεάζουν το σώμα μας, μια και η ιατρική επιστήμη έχει αποδείξει την επικοινωνία του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος, νωτιαίος μυελός) και του ανοσοποιητικού συστήματος, υπεύθυνου για την άμυνα του οργανισμού μας. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι σε κατάσταση άγχους ένα άτομο, λόγω των συναισθημάτων φόβου, ανησυχίας, μπορεί να εμφανίσει πόνους στο στέρνο, στην καρδιά που «μοιάζουν» οργανικοί αλλά δεν είναι, δερματικά συμπτώματα ή διάφορα άλλα. Τα συμπτώματα αυτά θα αντιμετωπιστούν βεβαίως από τον ψυχολόγο, σε συνεργασία με ιατρό, αν αυτά είναι ιδιαίτερα επώδυνα. Το βασικό αίτιο όμως τέτοιων συμπτωμάτων είναι η τάση, η «συνήθεια» του μυαλού μας να «εκφράζει» σωματικά τα συναισθήματα μας. Η γνώση που αποκτάται από το άτομο για τον εαυτό του, για την «συνεργασία» «λογικού» και «συναισθηματικού» εγκεφάλου (μεταιχμιακού συστήματος) και την επίδρασή της στην συναισθηματική μας διάθεση (έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους) και για την αλληλεπίδραση σώματος και εγκεφάλου, μέσω του λόγου και της συζήτησης με τον ειδικό, αποσκοπούν στο να «μάθει» το άτομο να κατανοεί και επακόλουθα να γίνει ενεργός συμμετέχων στην ρύθμιση της συναισθηματικής του διάθεσης. Αυτό δεν σημαίνει μία άλλη συχνή παρεξήγηση, ότι ο άνθρωπος χάνει τα συναισθήματα του, κάτι το οποίο είναι αδύνατον να συμβεί και δείχνει μόνο την άγνοια πάνω στο έργο της ψυχολογίας.